ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
επιλέξτε απο τις παρακάτω κατηγορίες

ΑΡΘΡΑ
ΟΜΙΛΙΕΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Αν θέλετε να λαμβάνετε ενημερωτικά email για δραστηριότητες & εκδηλώσεις του Κέντρου Ψυχή τε και σώματι, εγγραφείτε στη λίστα μας μέσω της φόρμας εδώ. 

  

Σχολική άρνηση

«Δεν θέλω να πάω στο σχολείο!» λέει απελπισμένα ο 6χρονος Βασιλάκης. Αυτή η σκηνή επαναλαμβάνεται καθημερινά για βδομάδες τώρα. Κάθε πρωί η ίδια φασαρία, διαμαρτυρίες και γοερά κλάματα, εκρήξεις θυμού ή παράπονα από τον Βασίλη ότι αισθάνεται άρρωστος. Η μητέρα του έχει χρησιμοποιήσει τα πάντα, από παρακάλια και δωροδοκίες μέχρι φωνές και απειλές. Κάποιες φορές ο Βασίλης πείθεται και πηγαίνει σχολείο, συνήθως καθυστερημένα. Αλλά και τότε παραπονιέται για κοιλόπονο ή πονοκεφάλους και συχνά γυρίζει σπίτι νωρίτερα. 

Η σχολική άρνηση είναι μια οδυνηρή πραγματικότητα για κάποια παιδιά και τις οικογένειές τους. Έρευνες στην Ευρώπη εκτιμούν ότι περίπου 2% των μαθητών εκδηλώνουν σχολική άρνηση και καταλήγουν να απέχουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα από το σχολείο. Κάποια παιδιά, ιδιαίτερα τα πιο ντροπαλά και ευαίσθητα, δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στις αλλαγές κατά την μετάβαση στο σχολείο, όταν αρχίζουν μια νέα τάξη ή επιστρέφουν από καλοκαιρινές διακοπές ή μετά από παρατεταμένη περίοδο απουσίας λόγω ασθένειας. Ένα ποσοστό παιδιών βιώνουν έντονη ανασφάλεια και άγχος στη σκέψη αποχωρισμού από τη μητέρα τους, πολλές φορές ανησυχώντας για την ασφάλειά της, όσο εκείνα είναι στο σχολείο. Άλλα έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα στις κοινωνικές συναναστροφές, δεν κάνουν παρέες εύκολα, είναι απομονωμένα, νιώθουν ότι δεν είναι αρεστά. Σε μερικές περιπτώσεις ο λόγος της σχολικής άρνησης είναι ότι το παιδί είναι θύμα σχολικού εκφοβισμού (bullying) από άλλα παιδιά που το κοροϊδεύουν ή το χτυπάνε. Άλλες φορές υπάρχει έντονο άγχος για την απόδοση στο σχολείο και τα τεστ, μπορεί το παιδί να έχει μαθησιακές δυσκολίες ή γενικά να νιώθει κατώτερο, ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει τόσο καλά όσο οι συμμαθητές του. 

Όποιος κι αν είναι ο λόγος, αν το πρόβλημα και τα αίτιά του δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα, τότε το παιδί παγιδεύεται σε ένα φαύλο κύκλο. Η παρατεταμένη απουσία από το σχολείο εδραιώνεται, το παιδί ‘μένει πίσω’ και από άποψη εκπαιδευτική, αφού δεν παρακολουθεί τα μαθήματα αλλά και από άποψη κοινωνική, αφού μένει στο σπίτι μακριά από τους συμμαθητές του. Η αποχή από το σχολείο εντείνει την απομόνωση, τους φόβους και τις ανασφάλειές του και κάνει την επιστροφή ολοένα πιο δύσκολη. 

Η αντιμετώπιση της σχολικής άρνησης είναι μια διαδικασία που χρειάζεται υπομονή και διάθεση κατανόησης των προβλημάτων και ταυτόχρονα επιμονή και αποφασιστικότητα για την ανεύρεση λύσεων και την ταχύτερη κατά το δυνατόν επιστροφή στο σχολείο. Σε πρώτη φάση οι γονείς είναι απαραίτητο να μιλήσουν στο παιδί, να το ακούσουν με προσοχή και κατανόηση και να προσπαθήσουν να καταλάβουν τα αίτια της άρνησης.  Μετά, σε στενή συνεργασία με τους δασκάλους, είναι σημαντικό να αναπτυχθεί ένα σταδιακό πρόγραμμα επανένταξης του παιδιού στο σχολείο. Αυτό το πρόγραμμα θα λάβει υπόψη την ανασφάλεια και τα προβλήματα του παιδιού και θα το βοηθήσει, με στήριξη αλλά και σταθερότητα, να αντιμετωπίσει την επαναπροσέγγιση του σχολείου που τόσο το φοβίζει.

Σοφία Μεσσάρη
Κλινική Ψυχολόγος & Οικογενειακή Θεραπεύτρια
Κέντρο Ψυχολογικών Θεραπειών «Ψυχή τε και σώματι»
Πινδάρου 11Β, Ξάνθη. Τηλ.: 25411 00434.
www.ptks.gr