ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
επιλέξτε απο τις παρακάτω κατηγορίες

ΑΡΘΡΑ
ΟΜΙΛΙΕΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Αν θέλετε να λαμβάνετε ενημερωτικά email για δραστηριότητες & εκδηλώσεις του Κέντρου Ψυχή τε και σώματι, εγγραφείτε στη λίστα μας μέσω της φόρμας εδώ. 

  

Σπάζοντας τα δεσμά της Κατάθλιψης

1 στα 10 άτομα θα πάθει κατάθλιψη σε κάποια περίοδο της ζωής του. Η κατάθλιψη είναι μια συνηθισμένη αλλά σοβαρή ψυχική ασθένεια με εξαιρετικά δυσάρεστες επιπτώσεις για την ηρεμία και συναισθηματική ισορροπία του ατόμου, τις σχέσεις του, τη παραγωγικότητα και γενικότερα τη ποιότητα της ζωής του. Ο άνθρωπος που πάσχει από κατάθλιψη βυθίζεται σε επίμονη θλίψη που φθάνει στα όρια απελπισίας, αδυναμίας να διακρίνει κάτι θετικό στο παρόν και μέλλον. Χάνει το ενδιαφέρον του για δραστηριότητες που παλιά του άρεσαν και κλείνεται στον εαυτό του, βασανίζεται από υπερβολικές ενοχές . Μειωμένη ενέργεια, απώλεια όρεξης, προβλήματα ύπνου και δυσκολίες συγκέντρωσης συμπληρώνουν τη ζοφερή εικόνα.

Η κατάθλιψη θέτει σε κίνηση έναν ολέθριο κύκλο σκέψεων, συμπεριφοράς και συναισθημάτων.  Κυριαρχούν αρνητικές σκέψεις όπως «Κανείς δε με θέλει», «Είμαι ανάξια», «Δεν υπάρχει ελπίδα». Το άτομο παλεύει μερόνυχτα με τη ψυχική οδύνη, το άγχος, τις ενοχές και με ένα σώμα που έχει βαρύνει σαν να το έχει στραγγίξει κάποιος από κάθε σταγόνα ενέργειας, τόσο που ακόμα και οι πιο βασικές καθημερινές ενέργειες φαίνονται βουνό. Αυτή η πάλη σε συνδυασμό με τις αρνητικές σκέψεις είναι τόσο εξουθενωτική που το άτομο μειώνει τις δραστηριότητες του, δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα με τις υποχρεώσεις του αλλά και δεν ενδιαφέρεται να κάνει κάτι ευχάριστο ή να δει κάποιον. Η αδράνεια και η απομόνωση όμως μειώνουν ακόμη περισσότερο την αίσθηση αυτοεκτίμησης του ατόμου και χειροτερεύουν τη διάθεση. Οι αρνητικές σκέψεις εντείνονται και ο φαύλος κύκλος οδηγεί όλο και πιο βαθιά στη κατάθλιψη.

«Θα αρχίσω να κάνω πράγματα όταν αισθανθώ καλύτερα» είναι η συνηθισμένη αντίδραση. Αυτή όμως είναι μια παγίδα. Η συνεχιζόμενη αδράνεια και απομόνωση συμβάλλει μόνο στην επιδείνωση της κατάθλιψης. Είναι εξαιρετικά σημαντικό για τον άνθρωπο που πάσχει από κατάθλιψη να μην αφεθεί στον λήθαργο, να προσπαθεί με μικρά αλλά σταθερά βήματα κάθε μέρα να αυξήσει τις δραστηριότητες του, να βγει έξω έστω για μια μικρή βόλτα, να κάνει κάτι που συνήθιζε να απολαμβάνει ακόμα κι αν η απόλαυση δεν είναι πλέον η ίδια όπως παλιά. Μεγάλα καθήκοντα μπορεί να τα ‘σπάσει’ σε μικρά στάδια, σε δουλειές που μπορεί να τις πραγματοποιήσει στη παρούσα του κατάσταση. Για παράδειγμα το καθάρισμα του σπιτιού μπορεί να χωριστεί στο συγύρισμα μιας γωνιάς μόνο, το σκούπισμα μιας μικρής περιοχής κάθε μέρα και ούτω καθεξής. Σιγά σιγά τα μικρά επιτεύγματα θα αποφέρουν ικανοποίηση και θα δώσουν μια μικρή ώθηση στην αυτοεκτίμηση. Αν ταυτόχρονα ο άνθρωπος αντισταθεί στη τάση του για απομόνωση και επιδιώξει τη παρέα με άτομα εμπιστοσύνης, η συντροφιά θα τον βοηθήσει να ξεχαστεί και να αισθανθεί λίγο καλύτερα. Ο πρώτος κρίκος στα δεσμά της κατάθλιψης θα έχει αποκοπεί. Το επόμενο βήμα είναι η αντιμετώπιση του ‘σύννεφου’ του αρνητισμού αλλά για αυτό θα μιλήσουμε την επόμενη βδομάδα.

 

Σοφία Μεσσάρη
Κλινική Ψυχολόγος & Οικογενειακή Θεραπεύτρια
Κέντρο Ψυχολογικών Θεραπειών «Ψυχή τε και σώματι»