ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
επιλέξτε απο τις παρακάτω κατηγορίες

ΑΡΘΡΑ
ΟΜΙΛΙΕΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Αν θέλετε να λαμβάνετε ενημερωτικά email για δραστηριότητες & εκδηλώσεις του Κέντρου Ψυχή τε και σώματι, εγγραφείτε στη λίστα μας μέσω της φόρμας εδώ. 

  

Η οικογένεια στα χρόνια της κρίσης

Όλοι αναγνωρίζουμε ότι η Ελλάδα σήμερα περνάει μια σοβαρή κρίση οικονομική, πολιτική αλλά και κρίση αξιών που έχει οδηγήσει σε αναταραχή όλα τα στρώματα της σύγχρονης κοινωνίας και βεβαίως τον πυρήνα της, την οικογένεια. Η ανασφάλεια στοιχειώνει τις ελληνικές οικογένειες, τόσο με τη μορφή της ανεργίας ή του φόβου απώλειας εισοδήματος των γονιών όσο και με τις δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον και την επαγγελματική αποκατάσταση των παιδιών. Τα αισθήματα ποικίλλουν από το φόβο και τη σύγχυση μέχρι το θυμό και τις ενοχές και οδηγούν σε εντάσεις και σε έναν διάχυτο αρνητισμό.

Χωρίς να υποτιμήσουμε τη σοβαρότητα των οικονομικών δυσκολιών θα άξιζε να κοιτάξουμε και μια άλλη πλευρά της κρίσης που συχνά χάνεται πίσω από το πέπλο της γενικότερης αναταραχής. Η κινέζικη γλώσσα αναπαριστά την έννοια της κρίσης με δύο σύμβολα: το σύμβολο του κινδύνου και το σύμβολο του ‘κρίσιμου σημείου’, του σημείου που κάτι ξεκινά ή αλλάζει. Σε περίοδο κρίσης η κοινωνία είναι λιγότερο ‘αγκυλωμένη’ σε καθιερωμένες αξίες και παλιούς τρόπους συμπεριφοράς. Επικρατεί σύγχυση, οι άνθρωποι βασανίζονται από την ανασφάλεια αλλά και για τον ίδιο λόγο καταλαβαίνουν ότι οι παλιές ισορροπίες δε λειτουργούν πλέον, αναρωτιούνται, ψάχνουν για νέες ισορροπίες.  Στο επίπεδο της οικογένειας η σημερινή κρίση μπορεί να οδηγήσει σε έναν επαναπροσδιορισμό των πραγματικά σημαντικών στοιχείων στη ζωή. Στην Ελλάδα της προηγούμενης περιόδου οι γονείς, έχοντας οι ίδιοι δοκιμαστεί από χρόνια φτώχειας και στερήσεων, ήταν αποφασισμένοι να παρέχουν στα παιδιά τους μια διαφορετική, πιο εύκολη, άνετη οικονομικά ζωή.  Στο βωμό της οικονομικής ασφάλειας και ευημερίας θυσιάζονταν ευκαιρίες πραγματικής επαφής και επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας καθώς οι γονείς ήταν απορροφημένοι στη δουλειά για ώρες για να έχουν τα παιδιά ό,τι δεν είχαν οι ίδιοι μεγαλώνοντας, όμορφα ρούχα και παιχνίδια, φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, διακοπές..

Στη περίοδο των στερήσεων που επιβάλλει η κρίση η οικογένεια έχει την ευκαιρία να στρέψει την έμφασή της στην επαφή και επικοινωνία ανάμεσα στα μέλη της, στο μοίρασμα του χρόνου και τον προγραμματισμό κοινών δραστηριοτήτων που είναι πολύτιμες αλλά όχι ‘ακριβές’, όπως δημιουργικά παιχνίδια, βόλτες, συζήτηση στο δείπνο. Στη δουλειά μου σαν οικογενειακή θεραπεύτρια ακούω τις αγωνίες γονιών που παλεύουν να κρύψουν τη πραγματικότητα των στερήσεων από τα παιδιά τους, να τα προστατεύσουν από την ανασφάλεια που βασανίζει τους ίδιους. Όμως η ανοιχτή επικοινωνία και η ειλικρίνεια – στο μέτρο που αρμόζει στην ηλικία των παιδιών – έχει τις δικές της απολαβές. Οδηγεί στο μοίρασμα και στη συμμετοχή, στη συσπείρωση της οικογένειας και την αλληλοϋποστήριξη. Σε μια εποχή που η πίστη προς τις εξωτερικές δυνάμεις που μας κυβερνούν έχει κλονιστεί, οι στενές διαπροσωπικές σχέσεις και η οικογένεια είναι ο προστατευτικός κλοιός που μπορεί να απορροφήσει τους κραδασμούς και να διατηρήσει την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.

Σοφία Μεσσάρη
Κλινική Ψυχολόγος & Οικογενειακή Θεραπεύτρια

Κέντρο Ψυχολογικών Θεραπειών "Ψυχή τε και σώματι"