ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
επιλέξτε απο τις παρακάτω κατηγορίες

ΑΡΘΡΑ
ΟΜΙΛΙΕΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Αν θέλετε να λαμβάνετε ενημερωτικά email για δραστηριότητες & εκδηλώσεις του Κέντρου Ψυχή τε και σώματι, εγγραφείτε στη λίστα μας μέσω της φόρμας εδώ. 

  

Επιστροφή στην οικογενειακή εστία: όταν η «άδεια φωλιά» ξαναγεμίζει

Πολλά έχουν ειπωθεί για το «σύνδρομο της άδειας φωλιάς», όταν δηλαδή τα παιδιά φεύγουν από την οικογενειακή εστία και οι γονείς έχουν να διαπραγματευθούν μια νέα φάση ζωής χωρίς πλέον την άμεση, τουλάχιστον, ευθύνη των παιδιών τους. Οι σπουδές μακριά από το σπίτι είναι το πρώτο βήμα αποχωρισμού για πολλές οικογένειες. Τι γίνεται όμως όταν οι σπουδές τελειώσουν; Συχνά οι νέοι επιστρέφουν στο πατρικό σπίτι τουλάχιστον για μια μεταβατική περίοδο, μέχρι να αποφασίσουν και να προετοιμαστούν για το επόμενο βήμα τους. Επιπλέον στην σύγχρονη Ελλάδα της κρίσης η δυσχερής οικονομική κατάσταση αναγκάζει ολοένα περισσότερους νέους – όχι μόνο εκείνους που σπούδαζαν - να εκτιμήσουν σοβαρά το ενδεχόμενο επιστροφής στην οικογενειακή εστία, ακόμη και μετά από αρκετά χρόνια εργασίας και αυτόνομης διαβίωσης.

Η επιστροφή των νέων και η εκ νέου διαμονή τους με τους γονείς δεν είναι μια εύκολη διαδικασία, ακόμη και για τις πιο αγαπημένες οικογένειες. Πολλοί νέοι βιώνουν  αυτή την επιστροφή σαν ένα βήμα προς τα πίσω. Και από μια καθαρά αναπτυξιακή πλευρά αυτό είναι αλήθεια. Ο αποχωρισμός παιδιών από γονείς είναι το φυσιολογικό στάδιο στην ζωή μιας οικογένειας. Τα παιδιά γεννιούνται, μεγαλώνουν και φεύγουν. Ιδωμένη από αυτή την σκοπιά η επιστροφή είναι ένα πισωγύρισμα. Οι νέοι που έζησαν μόνοι τους έχτισαν μια καθημερινότητα σαν ανεξάρτητοι ενήλικες. Οργάνωσαν την ζωή τους, τις κοινωνικές τους επαφές, τις υποχρεώσεις τους αυτόνομα. Έκαναν εκείνοι «κουμάντο» στο σπίτι τους. Τώρα επιστρέφουν στο πατρικό σπίτι και ξαφνικά από ενήλικες γίνονται πάλι ‘παιδιά’. Συχνά υπάρχει η προσδοκία ότι κανόνες και διακανονισμοί που ίσχυαν παλιά θα συνεχίσουν να ισχύουν σαν να μην άλλαξε τίποτα, σαν να μην μεσολάβησαν τα χρόνια του αποχωρισμού. Πολλές φορές και οι ίδιοι οι νέοι εντείνουν αυτή τη σύγχυση με τη συμπεριφορά τους. Από τη μια διεκδικούν το δικαίωμα να αντιμετωπίζονται σαν ενήλικες. Από την άλλη όμως βολεύονται στη θέση του παιδιού που δεν αναλαμβάνει υποχρεώσεις και αποσύρονται από ευθύνες που είχαν αναλάβει με επιτυχία στο δικό τους σπίτι, όπως καθάρισμα, μαγείρεμα ή άλλα θέματα καθημερινής διαχείρισης.

Όμως όλα έχουν αλλάξει! Οικογένειες που δεν αποδέχονται ότι η νέα περίοδος συμβίωσης είναι αυτό ακριβώς, μια ΝΕΑ περίοδος για την οικογένεια, είναι εκείνες που βιώνουν έντονη δυσαρέσκεια και συγκρούσεις. Η οικογένεια χρειάζεται ευελιξία για να εξελιχθεί και να ανταποκριθεί στις ανάγκες της νέας πραγματικότητας. Οι σχέσεις χρειάζεται να τεθούν σε νέα βάση, οι προσδοκίες, οι κανόνες λειτουργίας, ο καταμερισμός των ευθυνών αλλά και των ‘ελευθεριών’ των μελών της οικογένειας να επαναπροσδιοριστούν. Με αλληλοσεβασμό, ανοιχτή επικοινωνία και πολλή υπομονή η νέα συμβίωση μπορεί να συμβάλλει στην εξέλιξη των σχέσεων μέσα στην οικογένεια και να την προετοιμάσει για την επόμενη φάση της, όταν τελικά οι νέοι αποχωρήσουν και πάλι για να χτίσουν τη ζωή τους αλλού.

Σοφία Μεσσάρη
Κλινική Ψυχολόγος & Οικογενειακή Θεραπεύτρια
Κέντρο Ψυχολογικών Θεραπειών «Ψυχή τε και σώματι»
Πινδάρου 11Β, Ξάνθη. Τηλ.: 25411 00434.
www.ptks.gr